โซเครติสเคยกล่าวไว้ว่า
Death may be the greatest of all human blessings.
สวัสดีค่ะ
ช่วงนี้ดิฉันรู้สึกราวกับว่า ได้ปลดปลงชีวิตตนเองไปอยู่ในสากลโลกแล้ว
หลายคนคงจะเชื่ออย่างนั้น...
เพราะดิฉันก็ได้หายไปจากสังคมมนุษย์อินเตอร์เน็ตไประยะเวลาหนึ่ง
แต่ดิฉันก็เชื่อว่า.....
ต้องมีบางคนที่คิดว่าดิฉันยังไม่ได้ตาย เพราะบางทีดิฉันก็กลับมาอัพได
ขอบคุณค่ะถ้าจะคิดกันอย่างนั้น
สำหรับดิฉัน ยังลังเลอยู่ว่าที่จริงแล้วดิฉันอยู่ในสภาวะเป็นหรือตายกันแน่
สังเกตจากบางครั้งเวลาขึ้นและลงรถไฟฟ้า จะรู้สึกว่าเท้าไม่ติดพื้น
มันลอยๆ เลื่อนๆ เข้าออกขบวนรถไฟฟ้า
ดุจวิญญาณผีอีเอื้องจันทร์ ในหีบหลอน ฉายทางททบ 5
แต่บางครั้งดิฉันก็รู้สึกว่าตัวเองยังไม่ตาย เพราะบังเอิญยังเห็นเงาตัวเองที่พื้น
ซึ่งดิฉันดีใจมวาก
นั่นแหละค่ะ....
ที่เป็นแบบนี้ อาจเป็นเพราะดิฉันคงจะจิตตกจากสภาวะเบญจเพสเข้าสิงสู่
คือ ไม่เจ็บตัวกบาลแหก ก็ต้องมีเรื่องไม่สบายใจให้คิด
ก็บุญเท่าไหร่แล้วล่ะมึง ยังจะเรื่องมากอีก
ค่ะ... ก็จริง ที่ดิฉันเรื่องมวาก
แล้วชีวิตมึงมีอะไรให้คิดมากมาย?
ดิฉันต้องขอตอบว่ามีให้คิดมวากกกกกก
ยิ่งเรื่องงานแล้ว...
ดิฉันสร้างสภาวะบีบคั้นตัวเองให้ออกหางานด้านบริการทำ
จะได้มีประสบการณ์ เลิกตกรอบสายการบินสักที
แต่พอหางานแนวนี้ได้ ก็ดันไม่ชอบซะงั้น
ก็จะชอบได้ไง โดนใช้งานสะเปะสะปะ
มีทั้งแก้ปัญหาที่เซลส์ตอแหลกับลูกค้าไว้
เปลี่ยนห้อง แลกรถให้แขก กดโทรศัพท์มือระวิง
ไม่ทันไร อีฝรั่งลูกค้าทำเตาไมโครเวฟโรงแรมพังก็ต้องช่วยไกล่เกลี่ย
แล้วยังต้องโทรตามขายของให้ลูกค้า ซึ่งโดนลูกค้าวีนใส่ ทั้งด่าตรงๆ และหลอกด่า
พอว่างจากลูกค้าไม่เท่าไหร่ ก็ต้องทะเลาะกับคอมพิวเตอร์...
คือดิฉันต้องช่วยอีคนจีนทำในระบบปฏิบัติการพิเศษ
ซึ่งเพื่อนดิฉันเรียกว่าระบบปล่อยจรวดนาซ่า ถ้าทำผิดจะเกิดวินาศภัย
ดิฉันเกลียดมาก ทั้งคนจีน ทั้งคอมพ์
กดอันนี้ แล้วต้องกดอันนั้น ห้ามข้าม ห้ามทำเลย
อีหูด....นิสัยชั้น เคยชินต่อการใช้ทางลัด อะแด๊ป แอพพลาย
มาเจอระบบแบบนี้ก็เลยรำคี้รำคาญอยากจะทุ่มคอมพ์ทิ้งวันละ 18 หน
ทำไม่เสร็จก็ต้องอยู่ดึก อยู่ดื่น พอทำไม่ทันก็โดนหัวหน้าจิกกบาล
บางทีทำไม่ได้ก็โดนอีคนจีนดุด่า (ทีมึงตัวเหม็น ฟันไม่แปรงกูยังทนได้ไม่เคยด่ามึงสักคำ)
อันที่จริง ...
ดิฉันอยากด่าเป็นภ.จีนมาก แต่ครูที่สอนดิฉันเป็นจีนผู้ดี ด่าไม่เป็น
อีคนจีนยังไม่เลวร้ายพอ
ไหนจะมีอีนางอินเดียแผนกข้างแอบส่งเมล์มาเยาะเย้ยกูอีก
(เด๋วชั้นจะไปบอกก.มหาดไทยให้ระงับการเปลี่ยนสัญชาติแก)
จะว่าไปให้ดิฉันตบตีกับลูกค้ายังจะดีกว่าให้มานั่งทำบุ๊กกิ้งร่วมกับพวกแกนะคะ
คงคิดว่าจ้างดิฉันมาแพง เลยต้องใช้ให้ใช้เกินคุ้มว่างั้น
ดิฉันก็กลุ้ม ๆ ทนทำไปเพื่อวันข้างหน้า
สุดท้ายก็ไม่ไหวจริง ๆ ค่ะ
แต่....เหมือนสวรรค์โปรด
นายเก่าโทรมาตามกลับไปทำงานค่าาาาา
เท่านั้นล่ะ
ลาออก เลิก เลิก ไม่ทงไม่ทำแล้น
ประสบกง ประสบการณ์บริการไม่เอามันแระ
แอร๊ยซ์
จะว่าไปดิฉันก็โล่งใจมวาก ที่หนีออกมาได้
แต่พอกลับมา ก็ยังไม่ได้หายใจหายคอเท่าไหร่
บก. ซึ่งมีเมตตาสูง เห็นว่าดิฉันหายไปนาน
จึงเอางานปกและเรื่องปกให้ทำเลย จะได้ฝึกปรือรื้อฟื้นสรรพวิชาที่ร้างไป
มันก็ดีนะคะ ....
แต่...
กูเหนื่อย
เข้าใจป่ะ เหนื่อย อ่ะ เหนื่อย
ลูกผัว และตัวเองยังไม่มีเวลาดูแลเลย
เอาปกมาให้กูดูแลอีก
เฮ้อ...ก็จะทำไงได้คะ ดิฉันยังต้องกินต้องยัด
จะงี่เง่าเหวี่ยงเป็นคุณหนู เก๋ๆ สวยๆ เด๋วเขาก็จะไล่ออกเอา
ทำตัวดี ๆ ให้เขาจ้างต่อดีกว่า
ก็ไม่ได้มีพ่อเคยเป็นเจ้าของทีมฟุตบอล
มีแม่เป็นคุณหญิง
มีบ้านที่อังกฤษนี่
ซื้อที่ดินได้ค่อนกทม
สวย ๆ เริ่ด ๆ เก๋ ๆ ไรงี้
ตอนนี้ปกก็เสร็จแล้ว
ลูกค้าก็แฮปปี้
(แต่ก็เล่นเอาดิฉันปวดหัว ปวดตา กว่าจะทำถูกใจนาง)
ดิฉันก็น่าจะดี๊ด๊า ลันล้าได้ชิมิ
.
.
.
.
หากหาเป็นเช่นนั้นไม่
นี่ฟ้าคงกลัวว่าดิฉันจะมีความสุขมากเกินชาวเบญจเพสคนอื่น ๆ
ต้องหาเรื่องมากดทับบีบคั้นริบรอนความสุขในชีวิตให้ดิฉันอีก
จะอะไรคะ
คุณแฟนค่ะ
(ต่อไปนี้ขอใช้คำว่า อีตาคุณแฟน เพื่อเพิ่มอรรถรสในการพิมพ์)
สัปดาห์ก่อนดิฉันจับได้ว่าเขาแอบหนีดิฉันไปเที่ยว (ที่ใช้ว่า “คนอื่น ๆ” เพราะมีหลายคน)
ดิฉันโดนหลอกค่าาาาาา ท่านผู้อ่าน
โดนหลอกน่ะ เข้าใจป่ะ โดนหลอกอ่ะ โดนหลอก
อีเห็ด เจ็บจี๊ดมวาก
คืนที่จับได้ เป็นคืนที่ดิฉันไปงานราตรีของลูกค้า (เริ่ดเนอะ)
ชวนอีตาคุณแฟนไปด้วย แต่เขาบอกว่าเหนื่อยอยากอยู่บ้าน
ซึ่งดิฉันก็ไม่ว่าไร ล่กๆ ไปงานคนเดียว แล้วก็ล่กๆ กลับบ้าน
ซึ่งก่อนถึงบ้าน ดิฉันแวะซื้อของก่อน
เจออีผู้ชายหน้าคุ้น ๆ เดินมา
อ้าว แฟนตัวเองนี่ ไหนว่าอยู่บ้านนอน มาทำไรแถวนี้
มากินข้าวกับเพื่อนจากตจว. พักอยู่รร. แถวนี้
ดิฉันเองก็รู้จักล่ะค่ะ
ก็ได้งั้น ไปหาด้วยกัน
แหม๊...........อีเพื่อน
เซ็ทผม สะพายกระเป๋า ใส่รองเท้าผ้าใบลงมากินข้าว
จะไปไหนกันนี่มันจะสี่ทุ่มแล้ว
ป่าว
ไม่เชื่อ ยอมรับมาเด๋วนี้
.....ไม่ยอมตอบค่าาา.....
งั้นไม่กลับ
อีเพื่อนชักเริ่มมองหน้าดิฉัน
ขอคุยกัน 2 คนได้ป่ะ
ไม่ไหว
จะเคลียร์
อีเพื่อนรีบขึ้นห้องไปนอนเลย
ไม่มีไร แค่มากินข้าว แล้วก็จะขึ้นไปนอนด้วยกัน
นอนด้วยกัน
กรี๊ดดดดดดด
คิดมากน่า.......
เป็นเซ็กส์พาร์ทเนอร์กันใช่มั้ย บอกมา
นี่แน่ะๆๆๆๆๆๆๆ (อีฉัน ทุบตี)
ป่าว เพื่อนกันจริง ๆ เด๋วก็มานอนด้วยอีก 3 คน
กรี๊ดดดดดด
เซ็กส์หมู่??????
นี่แน่ะๆๆๆๆๆๆๆ (อีฉัน ทุบตี)
จะบ้าเหรอ เพื่อนจริงๆ
ไม่เชื่อ.......ยอมรับมา
นี่แน่ะๆๆๆๆๆๆๆ (อีฉัน ทุบตี)
ป่าวจริง ๆ เชื่อดิ๊............
ฟึ่บ... อีฉันคว้ากระเป๋ามาค้น
กรี๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆ
ขอเซ็นเซอร์อย่างแรง เพราะสิ่งที่เจอสะเทือนใจเป็นอย่างยิ่ง
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด
นี่แน่ะๆๆๆๆๆๆๆ (อีฉัน ทุบตี)
ยอมรับมาว่าจะไปไหน............ผู้ร้ายปากแข็ง
นี่แน่ะๆๆๆๆๆๆๆ (อีฉัน ทุบตี)
ทีชั้นชวนทำเป็นเหนื่อย หนอยแนะ
นี่แน่ะๆๆๆๆๆๆๆ (อีฉัน ทุบตี)
.
.
.
.
.
.
.
.
เชื่อมั้ยคะ..... ท่านผู้อ่าน
ดิฉันนั่งสืบสวนสอบสวนประหนึ่งอีโคนันตามรอยฆาตกรยันตี 3
รอจนแน่ใจว่าผับมันคงปิดไปแล้ว
เขาจึงยอมรับ ว่าเคยหนีไปเที่ยวแบบนั้น 3 ครั้ง หลังจากที่เคยให้สัญญาว่าจะไม่ไป
ดิฉันเสียใจมวากกก ที่เขาไม่เลิกนิสัยเก่าได้จริง
เสียใจที่ตัวเองโง่ โดนเขาหลอกมาเป็นปี ว่ามีความต้องการทางแพทย์ลดลงแล้ว
เสียใจที่ไม่เคยรู้ว่าเขาแอบไปไหนโดยไม่บอก ถึงแม้มันจะไม่มีไรก็เหอะ
เสียใจที่ห่วงเขาแทบตายที่เขาทำงานหนักและ มีเรื่องส่วนตัวรุมเร้า
เสียใจ.............
เสียใจ..........................................
เสียใจ........................................................
ที่ผ่านมา ดิฉันก็เครียดมวากเรื่องตัวเองอยู่แล้ว
แต่พยายามทำตัวธรรมดาไม่แสดงความเครียดให้เขารู้ เพราะเขาเองก็แย่
จึงทำตัวเป็นแม่พระ แม่ชี พยายามช่วยเขาเรื่องกำลังใจมาตลอด
ทั้งๆ ที่ดิฉันเองก็ไม่ค่อยมีจิตปกติเท่าไหร่
แต่ก็ต้องคอยแทคแคร์
ส่งขนม
ส่งข้อความ
หาเวลาไปเดินเล่นดูหนังด้วยกัน
แล้วเป็นไงล่ะมึง?
ก็โดนหลอกไง
นับแต่วันนี้เป็นต้นไป
แม่พระ แม่ชี ดิฉันไม่ปง ไม่เป็นมันแระ
กูจะเป็นนางมารรรรรรรร
นี่ทุกคนอย่ามาหาว่าชั้นร้ายนะ มันไม่ได้จริงๆ ณ จุดนี้
น้ำตาในตอนนั้น ตกใน ดิฉันต้องทำใจกลับบ้านตอนตี 3 ทั้งที่ยังไม่เคลียร์
เพื่อไปเปิดฝักบัวราดหน้าตัวเองแบบนางเอกเอ็มวีปานธนพร
ออกไปเดินรอบบ้าน กดโทรศัพท์หาเพื่อนคุยยันสว่าง
นอนไม่หลับจริง ๆ ค่ะ อาการแบบนี้ช่างเหมือนตอนที่ดิฉันเคยเล่าไว้นานมากแล้ว
หลายคนคงจำได้
ตอนนั้น ดิฉันน่าจะเชื่อทุกคนที่เคยเตือน
ถ้าดิฉันเชื่อ คงไม่กลายมาเป็นแบบนี้อีก
10 โมงเขาก็โทรมาขอโทษ และสารภาพหมดว่า เมื่อคืนนี้ก็แอบไปเที่ยวแบบนั้นมา
เป็นอย่างที่คิดไว้ทีเดียว
งั้นเราคงต้องเลิกกันตามที่สัญญา
ไม่เอาอ่ะ แค่ไปเฉย ๆ ไม่ได้คิดปันใจนะครับ
คำตอบอีตาคุณแฟนนี่.... ทำให้ดิฉันรู้สึกดีมากนะคะ
ไม่ได้คิดปันใจ
แต่แค่ไปเฉย ๆ
อีหูด......
ผู้ชายใจตุ๊ดหลอกได้แม้กระทั่งตุ๊ด
ตอนนี้แหละ...ที่ดิฉันรู้ว่าได้ตายไปจริงๆ
ตายไปจากความศรัทธา
จินตนาการ
ความคิดสร้างสรรค์
ความรักตัวเอง
ดิฉันตายไปแล้วจริง ๆ
เหมือนร่างแตก ไส้แตก อ้วกแตก และขี้แตก ในเวลาเดียวกัน
แต่ แอนนี่เวย์...
ดิฉันก็ยกโทษให้ล่ะค่ะ ดิฉันต้องลุกขึ้นยืนด้วยการให้อภัย
เพราะการให้อภัย ทำให้เราสวยและดูมีมนุษยธรรมขึ้น
ไม่รู้ทำไมถึงทำแบบนี้
รู้แต่ว่ายังรู้สึกรัก แม้จะเจือด้วยความโกรธมากกว่า
เข้าใจว่าเขาก็รักเรา และพยายามอย่างมากแล้วที่จะไม่ไปเที่ยว
แม้จะพลาด อย่างน้อย เขาก็ไม่ได้ปันใจให้ใคร
แต่แค่ไปเฉย ๆ
...อีแห่...
ก็ไรงี้
เก๋ๆ
สวยๆ
ไม่รู้ดิ
ทุกคนอาจจะคิดว่าดิฉันโง่
แต่ทำไงได้ ก็ดิฉันคิดแบบนี้น่ะ
โง่ๆ
ไปเฉย ๆ
สวยๆ
เก๋ๆ
เริ่ด
เหวี่ยง
ไรงี้
.
.
.
.
ขอจบแบบคนวัยเบญจเพส จิตไม่ปกติ
ขอบคุณเพื่อนทุกคนที่เข้ามาเวียนวนอยู่กับดิฉัน
ในช่วงเวลาที่ดิฉันสงสัยว่าตกลงตัวเองเป็นหรือตาย
ใหม่ครุ เพื่อนเติ้ลจิตวิดยา ที่อยู่ในสายกับดิฉันตี 3 ยันสว่าง
เติ้ลจิตวิดยา เพื่อนใหม่ครุ ที่แนะนำรายชื่อนักจิตบำบัดอาการ Sex Addicted
เนี่ยนเภสัช กับธรรมะสอนใจที่ว่า
“คนที่มีความรัก คือคนที่มีความสุขจากการเสพย์ของแสลง”
พี่ม่อนสจ๊วตทีจี ที่อยู่คู่ครัวไทยมาช้านาน ที่ยังอุตส่าห์รับฟังปัญหาก่อนออกไปบิน
อีคุณเพื่อนปูกิ๊เกาฯ ที่พาไปตระเวณกินของอร่อยพร้อมแสดงปาฐากถาวิเเคราะห์
และพาไปเดินงานหนังสือจากเที่ยงยันค่ำ
ม่าเหมี่ยวลูกสาวกำนัน ที่ทำให้ดิฉันไม่หงอยในออฟฟิศ ไม่มีแกชั้นก็คงทำงานไม่ออก
และที่ขาดมิได้
ทุก ๆ คนในเอ็กซ์ทีน
ที่ไม่เคยทอดทิ้งดิฉัน แม้จะแอบอ่านแต่ดิฉันก็นิยมทุกคนในใจเสมอมา
ลาไปก่อน
พบกันใหม่ถ้าดิฉันยังไม่ตายจริง ๆ
สวัสดีค่ะ
.
.
.
.
ปล. อันที่จริง ตอนนี้เราดีกันแล้ว ในเมื่อลูกผู้ชายยอมรับผิด
แม่พระและนางเอก (ซึ่งตอนนี้เป็นนางมาร) อย่างเราก็ต้องใจกว้างให้โอกาส ชิมิเคอะ
แต่ดิฉันไม่ได้โง่นะคะ แค่ไม่ฉลาด
